Zevende in Veurne

Vorig jaar kwam de Sporkin-triatlon van Veurne last minute op de planning. Zonder verwachting werd ik achtste in een sterke top 10. In het lopen viel ik volledig stil, maar dat heb je wel als je alle krachten ontbindt in het fietsen en in de hitte te weinig drinkt en eet. Deze editie zat uitdroging er zeker niet in, want het was koud. Dit jaar was ik niet de enige 3PT-er aan de start. Ook Gijs, Pieter en Lars waren van de partij. De opdracht: 1200 m zwemmen, 42 km fietsen en 11 km lopen.

Om 14 uur werd het startschot gegeven voor de Elite wave. We zwommen in het 13,4 graden koude water. Mijn start was goed. Ik zwom een tijdje in derde positie, achter Pamphiel en Louis. Wannes zwom naast mij. Iets later moest ik toch gas terug nemen en legde mij in de voeten van Wannes. Maar ook dit was op een bepaald moment te snel. Ik verloor enkele meters. Mijn oriëntatie stond niet op punt met als gevolg dat ik niet steeds de beste lijn had in de kronkelende vaart. In de laatste 100 meter raakte ik iets onder water met mijn linkerhand. Ik zwom door. Als vierde kwam ik uit het water.

In de wisselzone zag ik Pamphiel en Louis reeds vertrekken met de fiets. Ik sukkelde bij het uittrekken van mijn wetsuit. Mijn kuiten schoten meteen in de kramp, wellicht van de koude. Ik liep als derde de wisselzone uit. Toen ik op de fiets mijn schoenen wou aantrekken schoten beide kuiten opnieuw in de kramp. Wat een gesukkel die eerste meters. Wouter kwam mij al snel voorbij. Het duurde lang voor ik de beide schoenen volledig aan en dicht kreeg. Ik merkte bloed op aan mijn hand. Even wist ik niet wat te doen. Wannes en een voor mij onbekende atleet fietsten mij voorbij. Ik schoof mee en probeerde in te schatten wat er aan de hand was. Blijkbaar heb ik mij gesneden aan dat voorwerp bij het zwemmen. Ik zwaaide even naar de motor en vroeg of hij geen tape had. Tevergeefs. Ik zette dan maar door en probeerde er niet aan te denken.

Ondertussen kwam Arne voorbij gefietst. Ik probeerde te volgen, want in dit groepje ging het voor mij toch net iets te traag. Arne ging dan weer te snel en zo kwam ik alleen te zitten voor de resterende 30 kilometer. De wind waaide stevig. Op het lange stuk in de Moeren daalde de snelheid tot 30 km/u. Ik durfde onderweg niet naar mijn gelletjes grijpen om iets te eten. Dat zou ik later in het lopen bekopen. In de laatste kilometers fietste er nog iemand van het Brugse triatlonteam TBT voorbij. Zo kwam ik als zesde de wisselzone binnen met een gemiddelde van net geen 40 km/u. Het gat op de kop van de wedstrijd was maar liefst 4 minuten. Ik wisselde goed en stak meteen ook de atleet van Brugge voorbij.

Bij het begin van het lopen nam ik mijn gelletje. De benen voelden echter al zeer zwaar aan. Sybren kwam mij al vrij snel voorbij gelopen. Ik kon een ronde volgen, maar daarna was de energietank volledig leeg. Het werd nog een lange tocht op karakter. En ook Wannes kwam mij nog voorbij steken in de laatste ronde. Misschien was het toch verstandiger geweest om mij op de fiets rustig te houden. Al zal dat in resultaat weinig verschil gemaakt hebben. Ik finishte als 7de, één plaatsje beter dan vorig jaar. Maar net zoals vorig jaar viel ik compleet stil in het lopen. Het lesje is deze keer wel geleerd, minder krachten verspelen op de fiets en mijn gelletjes eten zoals gepland. Derde keer goeie keer?

Ik ben tevreden met het resultaat. De wedstrijd verliep echter niet zonder slag of stoot. Ik heb daarbovenop nog eens twee gigantische blaren op mijn voeten. Tips zijn altijd welkom.

Gijs en Pieter deden het ook fantastisch goed met respectievelijk de 12de en 15e plaats in de Elite wave. Lars moest op de fiets jammer genoeg opgeven vanwege onderkoeling.

Uitslag

Twee weken heb ik de tijd om alles te laten genezen en mij klaar te maken om mijn titel te verdedigen op de sprinttriatlon van Dendermonde.

Greets

BVV