Update blessure

Sinds de triatlon van Brugge had ik opnieuw pijn aan het rechter kuitbeen. In Mechelen verergerde deze pijn. Ik heb dus besloten om te rusten en eens op consultatie te gaan bij de sportarts om de juiste diagnose te stellen.
De dokter zag al snel kleine dingen die niet goed zaten. Zoals mijn kuitspieren die te ‘kort’ zijn en niet gespierd genoeg, mijn rechterbeen dat korter en minder gespierd is dan mijn linkerbeen en mijn loopschoenen die versleten zijn (na slechts 300km). Dat was toch even slikken. Vorige week ben ik dan onder de scanner gegaan. Ik liet maar liefst twee scans nemen, een CT-scan en een botscintigrafie. Voor de botscan moest ik een radioactieve vloeistof laten inspuiten drie uur voor de scan. Een beetje eng, maar niks van ondervonden 🙂
Vandaag ben ik bij de sportarts langs gegaan om de resultaten te bekijken. Het gaat opnieuw over een stressfractuur, geen goed nieuws, maar het was zoals verwacht. En gelukkig is het geen volledige breuk. De dokter spreekt van acht tot tien weken rust, waarvan ik er vier achter de rug heb.
Maandag start ik bij de sportkinesist om de kuitspieren te versterken en te werken aan mijn grondstabiliteit. Over vier weken staat er een MRI scan ingepland om de blessure op te volgen. Als de breuk genezen is en er geen vocht meer te zien is, dan kan de heropbouw beginnen. Zo niet, dan is het nog even wachten.
Maar niet gevreesd, de motivatie is er om volgend seizoen alles uit de kast te halen.
Het lopen ligt stil nu, maar het zwemmen en fietsen draait op volle toeren.

​Ik houd jullie op de hoogte!