Tweede plaats in Dendermonde

Bij de triatlon in Dendermonde kan ik ondertussen al heel wat herinneringen bovenhalen. Zo was dit een vijf-tal jaar geleden één van mijn eerste triatlonwedstrijden. Ik heb hier al enkele edities meegemaakt, in de gietende regen of in de stralende zon. Ik liep het ene jaar mijn voeten kapot met blaren en het volgende jaar trok ik sokken aan voor het lopen. Daar heb ik steeds veel uit geleerd. Ondertussen staan we al enkele stappen hogerop. Zo kon ik vorig jaar een eerste keer winnen in Dendermonde na een mooie solo.

Met wat lichte spanning leefde ik naar deze wedstrijd toe. Na de triatlon van Veurne was het eerst kwestie van mijn blaren te laten genezen. Dat is gelukkig gelukt op twee weken tijd. De conditie zit goed en daar hoop ik vandaag bevestiging van te krijgen. De grootste concurrenten komen uit het 3MD-kamp met Laurens Verluyten, winnaar van de sprinttriatlon in Geel vorige week, Stef Corthouts en Joris Buyl. Ik zou er alles aan doen om mijn titel te verdedigen. Daarachter zie ik zeker mijn ploegmaten Niels, Pieter en Arno op een goeie dag dichtbij komen.

Om 15u15 klinkt het startschot, zonder aftellen, in de achtergrond. Hier verlies ik mijn goeie start. Ik lig klem en moet mij een weg banen naar voren. Dit gaat niet zonder slag of stoot. Ik krijg een hiel in mijn gezicht met een kapotte lip als gevolg. Niet veel later volgt een stevige elleboogstoot in mijn rechteroog. Dat hoort er natuurlijk bij. Ik kom na de nodige hindernissen op kop. We worden begeleid door een man op een surfplank. Ik merk even dat hij van lijn verandert en ik volg zijn spoor. De zwemmer naast mij ziet dit pas laat en komt hierdoor achter mij te liggen. De man op de surfplank gaat richting de gele boei, maar plots zie ik op links een eenzame rode boei liggen. Ik weet even niet wat de bedoeling is. Voor de start zei de man op de surfplank: “Volg mij”, dus dat doe ik dan ook. Toch wringt het ergens en besef ik dat ik een boei heb afgesneden. Ik voel niemand meer in mijn voeten. Ik doe even enkele slagen op mijn rug en zie dat ik toch nog kortbij gevolgd wordt. De laatste 200 meter zwem ik goed door om een kloofje te proberen slaan. Ik zwem bijna de uitgang van het zwemmen voorbij. Na 500 meter zwemmen kom ik als eerste uit het water.

Na een vlotte wissel spring ik de fiets op, kort gevolgd door Milan Meys en Stef. Ik beslis om te wachten. Met ons drieën vatten we de eerste strook wind tegen aan. Achter ons zie ik Laurens in de achtervolging, gevolgd door Joris. Na de eerste ronde bedraagt de voorsprong 20 seconden. In de achtervolgende groep zitten Laurens en Joris samen met Lars Sonnaert. Daarachter volgt een grotere groep met 3PT’ers Niels, Pieter, Arno.

Na ruim 20 kilometer fietsen beginnen we dankzij een goede samenwerking en enkele stevige kopbeurten van mezelf aan het lopen met 50 seconden voorsprong. Bedankt Milan en Stef om goed rond te draaien! Het slotnummer bedraagt 5,8 kilometer lopen over twee ronden. Ik kom als eerste uit de wisselzone, maar Stef zit me meteen op de hielen. Na een kilometer neemt hij over aan een stevig tempo. Op het onverhard verlies ik de aansluiting. Die paar meters krijg ik niet meer gedicht op het asfalt. De eerste plaats is gaan vliegen.

Na de eerste ronde hoor ik de speaker aankondigen dat Laurens reeds in aantocht is. Dit geeft me de motivatie om door te zetten in die tweede ronde. Ik snak naar wat afkoeling en een slokje water. Na de wisselzone staat een tent met bekertjes water. Maar de vrijwilligers doen liever een koffieklets dan de atleten een bekertje aan te geven. Ik zet door. Na een bocht in de laatste kilometer kijk ik om. Ik zie Laurens op een vijftigtal meter achter mij lopen. Om een sprint te vermijden probeer ik het tempo met mijn laatste krachten nog wat te verhogen. Ik finish als tweede op een halve minuut van Stef. Laurens wordt derde op een tiental seconden. Milan finisht vierde voor Joris. De top 8 wordt vervolledigd door teamies Niels, Pieter en Arno.

Ik ben tevreden met het resultaat. Ik heb geknokt voor wat ik waard ben. In het lopen moest ik mijn meerdere erkennen. Met een tempo van 3:24/km kan ik vrede nemen, al zou ik graag onder die 3:20 willen lopen. De blaren zijn gelukkig achterwege gebleven deze wedstrijd.

Ik hoop dat het misverstand in het zwemmen de uitslag niet beïnvloed heeft. Als kopzwemmer maak ik hier een fout, maar de man van de organisatie op de surfplank leidt ons/mij op de verkeerde weg. Of was het toch de juiste weg en moesten we de rode boei negeren? Hier is nog steeds onduidelijkheid over.

Binnen twee weken staat het Belgisch Kampioenschap sprinttriatlon op het programma. Vorig jaar werd ik onverwachts 19de. Lukt top 20 dit jaar opnieuw? Dat zullen we zien. Ik hoop er in de komende twee weken nog enkele procentjes bij te doen.

Bedankt aan alle supporters die aanwezig waren in Dendermonde! Jullie aanmoedigingen werden gehoord. Het valt toch op dat deze wedstrijd dichter bij huis is.

Uitslag

See ya!

BVV