Ongelooflijk!

De kwarttriatlon van Hamme van 2019 wordt een wedstrijd om nooit te vergeten. Het is van de editie van vorig jaar geleden dat ik nog een drafting kwarttriatlon heb afgewerkt. Al zou ik uiteindelijk niet veel kunnen stayeren. Vorig jaar werd ik tweede na meervoudig winnaar Koen Veramme. Dit jaar brengt hij zijn ploegmaat Nick Thijs mee. Ook ex-winnaar Pamphiel Pareyn staat aan de start.

Het plan is om Pamphiel te volgen in het zwemmen en zo snelle lopers Koen en Nick op een achterstand te zetten. Maar een plan uitvoeren is nooit evident.

Om 11u klinkt het startsignaal. We zwemmen 1350 meter op en af langs een lange koord in de Oude Durme. Dit voelt als een gigantisch zwembad. Ik volg in de heup van Pamphiel en profiteer zo van de slipstream. Aan de eerste boei word ik echter gesandwicht door een zwemmer vanop links. Ik adem rechts dus ik zag dit niet aankomen. Na de boei vechten we om de voeten van Pamphiel. Na enkele slagen merk ik dat dit ploegmaat Lars is. Ik probeer de positie af te dwingen, maar Lars laat zich niet doen. In dit gevecht heb ik geen zin. Ik laat mij uitzakken naar Lars zijn voeten, hopende dat Lars niet lost bij Pamphiel. In deze volgorde zetten we voet aan wal. Met ons drieën hebben we een minuut voorsprong op eerste achtervolgers Nick en Koen.

Pamphiel doet een zeer snelle wissel, ik volg op een 5-tal seconden. Achter mij zie ik Lars op de fiets springen. Ik beslis om te wachten op Lars, maar dit kost ons enorm veel tijd. Hopende dat we met twee wel terug naar voor kunnen rijden, moedig ik Lars aan. Maar de eerste 5 kilometers lopen veel te stroef. En Pamphiel wacht uiteraard niet. Ik vloek wat in mezelf, denkende dat ik hier de wedstrijd verlies. Na de eerste ronde is de achterstand opgelopen tot ruim een halve minuut. Lars heeft niet zijn beste fietsbenen en ik neem het grootste deel van het kopwerk voor mijn rekening. Ik rijd mij zonder doseren zo goed als leeg, maar we komen niet dichter. In de laatste 3 kilometer beslis ik toch om even rechtop te zitten en op adem te komen. Ik drink en eet nog iets. De benen doen toch al goed pijn. Na 38 kilometer fietsen komen Lars en ik de wisselzone binnen op 45 seconden van de leider.

De benen voelen nog verrassend goed aan bij de eerste stappen van het lopen. Ik zie Pamphiel in de verte lopen. Dit mikpunt is ideaal. Na drie kilometer heb ik hem te pakken. Hij moedigt mij aan en ik zet door, wetende dat Koen en Nick uit de achtergrond kunnen terugkomen. Iets later hoor ik wel dat Koen uit de wedstrijd gestapt is. Na 5 kilometer volgt een lastig moment. Maar wanneer je aan de leiding loopt, kan je daar zo doorheen. De supporters geven een enorme motivatie om door te zetten. Iedereen moedigt mij aan. Met een tempo van sub 3:30/km gemiddeld denk ik in de laatste ronde dat het binnen is. Maar in de laatste kilometer hoor ik plots de supporters van Nick roepen. Ik heb gedurende het lopen nooit achterom gekeken, zelfs nu niet. Ik geef alles wat ik nog heb, want dit pakt niemand mij meer af. Voor de aankomst geef ik snel een high five aan de trainer en neem ik nog een boeket bloemen in ontvangst. Maar ik haast mij toch snel over die streep, want stel je voor.

Yesssss, ’t is binnen! Waar ik op de fiets dacht dat ik het niet zou halen, draaide ik de knop om in het lopen. Het moment wanneer je als leider rond loopt, geeft dat extra beetje energie. Al is het moeilijk om de focus erin te houden. Ik word nog even opgeschrikt door Nick, maar ik ben zo blij dat ik de overwinning hier binnen haal!

Dankuwel aan de supporters die massaal aanwezig waren in Hamme. Bedankt aan de hele familie voor de steun. Merci aan de trainer om mij in deze vorm te krijgen. Dankuwel aan de kinesist om mij na al het blessureleed steeds opgelapt te krijgen. Na de sleutelbeenbreuk afgelopen jaar doet dit enorm deugd!

Proficiat aan Nick en Pamphiel die het podium vervolledigen. Congrats aan Lars die na zo veel tegenslag dit seizoen voor de eerste keer de finish haalt en dat op een vierde plaats. Teamie Gijs wordt vijfde in zijn tiende keer Hamme. Papa is tweede in zijn leeftijdscategorie en mag voor het eerst op het podium. Zo zoon, zo vader 😉 Branko werkt zijn eerste kwarttrialton af. Katrien wint bij de dames na een knappe solo. Shelsea wordt mooi tweede. Bij deze schitterende dag komt jammer genoeg een valse noot met de valpartij van Sören. De pech mag toch een keer gaan stoppen he…

Nu is het tijd om te genieten!

GREETZ

BVV

Uitslag

Foto: Nady D’Hondt