5e in Mr. T Triathlon Gent

Elke voorlaatste zondag van augustus is het triatlonfeest in en rond de Blaarmeersen. Deze wedstrijd blijft elk jaar groeien en trekt veel atleten en supporters naar Gent. De organisatie was dit jaar toe aan hun 15e editie.
‘s Morgens zijn we aangekomen in de gietende regen. Om iets na 10h werd de start gegeven voor de eerste wedstrijd van de dag: de Just-For-Fun. Een korte triatlon voor de jongste atleten en voor de recreanten die voor het eerst van de sport willen proeven. Hier deed ik zelf in 2010 mijn eerste triatlon.
Om 11h30 was er de sprinttriatlon voor de vrouwen en om 14h mocht ik zelf aan de bak. Na mijn vierde plaats van vorig jaar, hoopte ik dit jaar op een podiumplaats. Met 420 deelnemers was de zwemstart een gigantische wasmachine. De eerste tientallen meters moest ik de ene na de andere stoot incasseren. Al bij al was ik nog goed weg, maar met een zwembril deels gevuld met water was het moeilijk zwemmen. Na de eerste boei was de kopgroep van vier gevormd en ik zwom samen met twee anderen op enkele meters. Het gat werd groter en op iets meer dan 40 seconden van de eerste zwemmer zette ik voet aan wal. In de wisselzone zag ik de kopgroep net vertrekken toen ik aan mijn fiets stond. Wetsuit uit en in de plastic zak, helm aan en weg. Na een snelle wissel liet ik mijn twee metgezellen in het zwemmen achter mij, daar was ik achteraf niet zo blij mee. Net zoals vorig jaar moest ik achtervolgen op de kopgroep. Deze keer reed de kopgroep wel door en bleef ik de hele rit alleen in de achtervolging. Na de eerste ronde rond de watersportbaan begon ik aan een helse tocht van atleten dubbelen. Groepen van twintig tot vijftig triatleten vloog ik voorbij, niemand deed zelfs de moeite om aan te pikken. Ik voelde me goed en ik zag halverwege dat ik 44 km/u gemiddeld aan het rijden was. Supporters riepen “20 seconden” maar ik haalde de kopgroep niet bij. Met al goed verzuurde bovenbenen begon ik aan het lopen op 35″ van de leiders. Dan waren de supporters toch iets te optimistisch 🙂 In de verte zag ik de koplopers. Na een eerste snelle kilometer, moest ik wat gas terugnemen. Ik haalde de vierde man in en lag zo op koers op een evenaring van vorig jaar. In de laatste ronde werd ik echter nog voorbij gesneld en ik kon niet volgen. Zo liep ik als vijfde over de finish, niet wat ik gehoopt had, maar wel blij met mijn solo race. Het lopen was opnieuw wat sneller dan de vorige wedstrijd en zo ligt alles in een stijgende lijn. Ik hoop binnenkort toch eens mee te zijn in het zwemmen.
Dan rest mij nog alle supporters te bedanken! Jullie schreeuwden mij vooruit en dankzij jullie gaf ik de achtervolging niet op.
Uiteraard stond ik hier niet als enige van Triatlon & Duatlon Wetteren aan de start. Proficiat aan alle leden die stuk voor stuk een knappe prestatie hebben neergezet!

Aja, voor diegene die zich afvragen waarom ik op het podium mocht: ik was vierde in de leeftijdscategorie van de beloften. Omdat de eerste drie beloften reeds een prijs hadden gekregen (prijzen zijn niet cumuleerbaar), mocht ik als eerste op het podium bij de beloften. Dat is altijd leuk en levert leuke plaatjes op 🙂

[Best_Wordpress_Gallery id=”15″ gal_title=”20160821_Gent”]