5e IFFT Ieper

Het seizoen komt aan zijn eind en ik begin stilaan te snakken naar de rustperiode. Gisteren stond ik aan de start in Ieper voor mijn zevende wedstrijd op acht weken tijd. De vraag was of er aan de reeks van zes podiumplaatsen een eind ging komen op deze druk bezette wedstrijd.

In de nacht van zaterdag op zondag word ik meermaals wakker van koude en warmte. Ik heb last van keel- en hoofdpijn. De verkoudheid heeft mij ook te pakken. Met twijfels trek ik zondag richting Ieper voor de In Flanders Fields Triathlon. Op het menu: 1000 meter zwemmen in de kasteelgracht van Ieper, 42 kilometer fietsen (non-draft) op een golvend parcours en 10 kilometer lopen op de Ieperse vestingen en door de Menenpoort. Deze wedstrijd is ook de slotmanche van de tweede divisie van de T3 series, waar we met de ploeg aan de leiding staan in het klassement. Wat een eer om vandaag met nummer 1 te starten!

Aan de start worden de 700 atleten verdeeld in verschillende zones op basis van hun geschatte zwemtijd. Om een gevecht in het zwemmen te vermijden, kiest de organisatie voor een rolling start, waarbij je tijd pas begint te lopen van zodra je over de startlijn stapt. De gekende procedure van Ironman waarbij gecontroleerd x atleten per x seconden mogen vertrekken, is hier echter niet van toepassing. Om 14 uur mogen de eerste atleten te water gaan. Ik spring rond de 15e positie in het water met een kleine koudeschok. De atleten voor mij vormen het perfecte mikpunt, maar al snel is duidelijk dat dit niet mijn beste zwemnummer zal worden. Na nog geen 100 meter liggen er al atleten in de weg. Ik heb geen idee waarom atleten op de eerste rij starten om vervolgens overzwommen te worden, maar bon. Ik zwem er voorbij en heb vervolgens wat meer ruimte. Echter niet veel later zit er iemand in mijn oksel te zwemmen. Af en toe krijg ik een stamp. Zo braaf als ik ben, sla ik niet terug. Enkele slagen later word ik bij mijn schouder gegrepen en blijf ik ter plaatse liggen. Ik kom in de voeten terecht en mijn zwembril wordt van mijn ogen geschopt. Op deze manier zie ik de atleten voor ons verder weg zwemmen. Naar mijn mening heeft dat hinderen ons beiden vertraagd. Even later gaat mijn brilletje er nogmaals af en deze keer heb ik meer tijd nodig om het terug op te zetten. Veel zin heb ik niet meer. Ik word nog ingehaald door een man of vier. Met de 11e zwemtijd kan ik echter niet ontevreden zijn. Bij het verlaten van het water schop ik met mijn scheen nog tegen een plank onder water. Ik laat al het negatieve achter in het water. Na een goede wissel spring ik op mijn fiets en ga ik meteen vol aan de bak. Ik haal snel enkele atleten in en laat ze meteen ook achter mij. Op Hill 62, waar we boven rechtsomkeer maken en dezelfde straat afdalen, kan ik perfect mijn positie inschatten. Ik schat dat de leider 40 seconden voor mij zit met nog een man of vijf ertussen. Iets verder haal ik ploegmaat Jelle in, jammer genoeg kan hij mijn tempo niet volgen. Na een 20-tal kilometers sluit ik aan bij het duo Joachim Wera en Sybren Baelde dat strijdt voor de tweede plaats. Leider Hannes Cool is echter gaan vliegen. Ik probeer te herstellen en volg het tempo, maar ik kan mij niet inhouden en neem de leiding. Wat ben ik blij dat ik twee weken geleden dit parcours ben komen verkennen. Ik weet waar ik vooraan moet rijden en ik kan de bochten beter inschatten. Enkele kilometers verder komen er twee atleten uit de achtergrond voorbij gesneld. Het zijn Olivier Cardoen en Whytic Priem. Ik pik aan op de reglementaire 10 meter afstand. Door dit stevige tempo lost Joachim. We rijden zo met z’n vieren de laatste 15 kilometer van het parcours. Na 42 kilometer fietsen aan 39,3 km/u, 311 Watt NP en 300 hoogtemeters kom ik als derde van het groepje de wissel binnen. Na een goede wissel begin ik als derde aan het lopen. Ik haal Olivier in en loop even in de tweede positie. Whytic passeert mij en ik volg. Nog net binnen de eerste kilometer komt Sybren voorbij en dat gaat zowel voor mij als voor Whytic te snel. Vijf kilometer houd ik het vol om Whytic te volgen, maar dan moet ik de rol lossen. Ik krijg het knap lastig in de laatste ronde en ik word nog voorbij gesneld door de sterkste loper van het pak, Arnaud Dely. Kapot maar tevreden finish ik als vijfde algemeen en derde belofte.

Het is nog spannend afwachten op de finish van de ploegmakkers. Jelle finisht 10e, Gijs 22e en Sören 61e. Katrien behaalt de 3e plaats bij de vrouwen. We behalen een ex aequo van 42 punten met TRIGT en dan telt de beste atleet van de ploeg en dat ben ik. We behalen zo de dagwinst en de eindoverwinning in de tweede divisie van de T3 series.

Ik onthoud voor mijzelf dat ik stand kan houden met mijn koersfiets tussen de tijdritfietsen en dat er nog progressie mogelijk is in de laatste 5 kilometer van het lopen.

Ik mocht maar liefst vier keer op het podium staan: als vijfde algemeen, als derde belofte, met de ploeg voor de dagwinst en met de ploeg voor de eindzege.

Zondag is het tijd voor de laatste triatlon van het seizoen, het Belgisch Kampioenschap mixed relay in Lille.

Uitslag