3e plaats triatlon Berlare

Zaterdag, exact een week na mijn eerste podiumplaats van het seizoen, nam ik deel aan mijn eerste kwarttriatlon van dit seizoen in Berlare. Vorig jaar eindigde ik hier als zesde en het doel was om deze prestatie te verbeteren.

Om 14 uur vertrokken we voor 1500 meter zwemmen in het Donkmeer. Na een matige start rondde ik de eerste boei rond de achtste positie. Ik kon mijn tempo moeilijk vasthouden. Af en toe gebruikte ik wat meer beenslag om aan te sluiten bij de man voor mij. Op wedstrijd sukkel ik nog een beetje met de ademhaling, het lukt maar niet om om de drie slagen te ademen. Ik heb adem tekort en ik schakel steeds over op ademen om de twee slagen, terwijl ik op training altijd om de drie slagen adem. Andere intensiteit zeker? Terug naar de wedstrijd. Na een lange tijd spartelen in het water kwam ik als zevende aan wal. Ik wisselde snel, zeg maar snelste van het hele pak, waardoor ik als vierde op de fiets kon springen. Meteen stond ik op de pedalen om Wouter Monchy bij te halen. Samen pikten we aan bij Bart Colpaert. De koploper Pamphiel Pareyn haalden we bij na een vijftal kilometer. Met z’n vieren in de kopgroep draaide het niet vlot genoeg om korte achtervolgers Laurens Verluyten en Simon Van Langenhove af te houden. Met zes draaide het beter rond. Ik focuste mij op genoeg drinken en eten om zo fris mogelijk aan het lopen te beginnen. Na ruim een uurtje fietsen begonnen we aan de 10 kilometer lopen. Ik had een slechte tweede wissel en ik moest een gaatje dichtlopen op Pamphiel en Laurens. Wouter bleef op gecontroleerde afstand volgen. Na kilometer 5 moest ik de rol lossen. Ik liet een gaatje en ik kreeg het niet meer dichtgelopen. Mentaal en fysiek kreeg ik even een tik. Dan kwam Wouter voorbij bij het aangaan van de laatste ronde. Ik moest en zou blijven gaan voor dat podium, dus ik pikte aan. Hij versnelde meermaals zeer stevig. Op een bepaald moment bleef ik op 20 meter hangen, maar ik kon toch weer aansluiten. Toen Wouter zich bevoorraadde probeerde ik zelf aan te gaan, maar ik kwam er zelfs niet voorbij. Ik voelde de bui al hangen. Ik probeerde nog eens, maar ik kon er niet langs. Na de laatste bocht perste ik al mijn energie uit mijn benen. Ik ging erover, hij kwam opnieuw voorbij, ik gaf nog eens alles, ik passeerde hem en ik keek niet meer achterom. YES! Ik kwam als derde over de streep na winnaar Pamphiel en Laurens.

Twee keer podium op acht dagen tijd, dat had ik nooit verwacht! Bedankt aan alle supporters die zijn afgezakt naar Berlare om mij naar die derde plaats te schreeuwen!

Uitslag